2- كمي در مورد كانادا و تورنتو

براي شروع فكر مي‌كنم لازمه كمي در مورد كانادا و خصوصا تورنتو توضيح بدم. كانادا و آمريكا (يعني همون شيطان بزرگ) رو روي هم آمريكاي شمالي مي‌گن كه در خيلي از ابعاد شرايط مشابهي دارند و البته در از بعضي نكات خيلي هم متفاوت. كانادا نسبت به آمريكا فوق‌العاده امن‌تر و آزادتره. آزادتر به اين معني كه مليت‌ها، نژادها و پيروان اديان مختلف خيلي راحت‌تر در كنار هم زندگي مي‌كنن. البته اگرچه ثروت، درآمد ، فرصت‌هاي كاري و تحصيلي در آمريكا اصلاً‌ قابل مقايسه با كانادا نيست. جالبه همه كساني كه ميان كانادا بعد از مدتي اين هوس به سرشون مي‌زنه كه برن آمريكا و ببنين اون‌ور مرز چه خبره! براي معرفي كانادا و تورنتو از مطالب كتاب اول ايراني‌هاي مقيم تورنتو استفاده مي‌كنم. اين كتاب كه به پيروي از نام كتاب اول تهران به جاي اسم مرسوم Yellow Pages از اين اسم استفاده مي‌كنه، به معرفي مشاغل ايراني‌هاي تورنتو اختصاص داره كه مثل همه كتاب‌هايي از اين نوع در اين مملكت به رايگان توزيع مي‌شه :

كانادا كشوري است كه جمعيت آن از مليت‌ها و نژادهاي مختلف تشكيل شده است كه همه با احترام متقابل نسبت به يكديگر زندگي مي‌كنند. كانادايي‌ها به چند مليتي بودن كشورشان افتخار مي‌كنن و كليه افراد اين كشور در مقابل قانون يكسان هستند.

تورنتو در يك نگاه

مدت‌ها قبل از ورود اروپاييان به اين منطقه، تورنتو محل رفت و آمد سرخپوستان (بوميان) بود. بعد از ورود اروپاييان انگليسي و فرانسوي رقابت سختي بين آنها براي بدست آوردن تجارت پوست و كنترل منطقه آغاز شد. سرانجام بعد از چندين نبرد انگليسي‌ها در سال (1763) كنترل منطقه انتاريو را در اختيار گرفتند. در پي شكست امپراطوري بريتانيا در نبردهاي استقلال طلبانه آمريكاييان (1775 - 1783 ميلادي)، انگليسي‌هاي وفادار به سلطنت، (لوياليست‌ها) از آمريكا خارج شده و در كانادا ساكن شدند. تعدادي از ايشان(40 هزار نفر) جنوب انتاريو را انتخاب كردند. در سال 1793 جان گريوز سيمكو به عنوان فرماندار كانادا، تورنتو را به عنوان اولين پايتخت دائمي كاناداي بالايي انتخاب و آن را بعد از لقب پسر جورج سوم، پادشاه انگليس، يورك ناميد. در طي جنگ‌هاي (1812 - 1814) بين آمريكا و انگليس، آمريكاييان به اين شهر دست يافتند و بخش‌هاي مهمي از آن راتخريب كردند. در سال (1834) لايحه‌اي به مجلس قانونگذاري فرستاده شد كه در آن خواستار تغيير نام يورك به تورنتو شده بودند. موافقان معتقد بودند كه تورنتو كلمه مناسب‌تري است چون يك نام بومي به معناي محل ملاقات است و به اين وسيله مي‌تواند از ديگر شهرهاي آمريكا متمايز گردد. سرانجام نام تورنتو به تصويب رسيد و اين شهر 9 هزار نفره با 5 منطقه شهري و محدود به خيابان‌هاي دافرين، بلور و رودخانه دان و درياچه انتاريو در جنوب تشكيل شد. نخستين شهردار شهر تورنتو ويليام مكنزي روزنامه‌نگار و سياستمدار اسكاتلندي بود كه از اصلاح طلبان به شمار ميآمد.

نكات جالبي از تورنتو در گذشته و حال

برج تورنتو (CN Tower)

برج ملي تورنتو يا Canadian National Tower كه به اختصار CN Tower ناميده مي‌شود، بلندترين برج آزاد دنياست. ارتفاع اين برج از كف تا نوك آن 553 متر است. اين برج در سال 1976 تكميل شد و هر ساله 2 ميليون بازديد كننده دارد. رستوران گردان آن در ارتفاع 350 متري و كف شيشه‌اي آن در ارتفاع (342) متري قرار دارد. اين كف شيشه‌اي وزن (14) اسب آبي را مي‌تواند تحمل كند. بلندترين برج ديدباني در ارتفاع 447 متري قرار دارد. در روزهاي كاملاً صاف و آفتابي تا فاصله 160 كليومتري ديده مي‌شود. بنابراين ديدن آبشار نياگارا و يا بخش‌هايي از ايالت نيويورك از اين فاصله تعجبي ندارد. اين برج به عنوان يك برج ارتباطات و مخابرات هم عمل مي كند و چندين آنتن مخابراتي بر بالاي آن قرار دارد.

 

 

 

اسكاي دم (Sky Dome)

 

در فاصله نزديكي از CN Tower ورزشگاه سرپوشيده اسكاي دم قرار دارد. اسكاي دم اولين استاديوم ورزشي دنياست كه سقف آن كاملاً كنار زده مي‌شود. سقف اين استاديوم پنج هزار نفره در مدت 20 دقيقه جمع مي‌‌شود. اين استاديوم در سال 1989 ساخته شد. هنگام كندن پي آن اشيايي نظير يك عصاي دسته طلايي، يك كوزه خردل به قدمت 100 سال، چندين بطري از سال 1822 و يك توپ جنگي مربوط به جنگ 1812 با آمريكا در محوطه ساختمان‌سازي آن بدست آمد.

 

 

 

قبلي (پرواز غربت)

فهرست مطالب

بعدي (واكسن آنفولانزا)